Meditatie
“De Heere zal hen rekenen in het opschrijven der volken,
zeggende: Deze is aldaar geboren.”
Psalm 87: 6
Het kan soms vreemd lopen in de vakantieperiode. Je ziet mensen, je ontmoet mensen die je anders nooit zou zien. Daarom wil ik als het ware een thema formuleren boven deze meditatie: “Vreemde ontmoetingen in de zomer…”
We zouden er haast aan voorbij lopen, aan de poort uit Ps. 87. Ja, we zien misschien wel de grote en mooie muren, maar waarom begint deze psalm nu met die poorten. Waarom zou de Heere meer van de poorten dan van de huizen houden?! Laten we dan eens in de poort gaan kijken. In de poort zitten de rechters, de oudsten, de rabbijnen. In de poort wordt recht gesproken, de wet wordt er gelezen. De poort is de ontmoetingsplaats van de Wet, de Profeten en de koningen. Tegelijk is het ook de berg van verheerlijking, waar Mozes en Elia om de Messias heen staan. Het gaat om de poort! Zullen we daar eens aan proberen te denken, als we misschien in de komende dagen heel wat poorten zien, of onder heel wat poorten doorrijden?!
In de poort moest geboorteaangifte worden gedaan, naam voor naam werden de kinderen opgeschreven. De Heere houdt van Zijn volk, daarom ook van de poort, waarin de namen van Zijn volk worden opgeschreven. Heel Sion wordt opgeschreven, waar de Wet van God klinkt! Staat onze naam ook al in het boek van het Leven, van het Lam?! De Wet van God blijft klinken, daar kunnen en mogen we niet omheen, maar dan mogen we -dan moeten we- tot God roepen: wees ook mij genadig! In de poort. En toch…
Wat een vreemde ontmoetingen kunnen er ook in de poort plaatsvinden! Wie ontmoeten we daar zoal?! Als we goed kijken -en daarvoor moeten we geoefende ogen hebben- zien we als eerste Iemand, Die we er wellicht niet direct verwachten: De Heere Zelf! Hij noteert de namen van al de Zijnen, maar wat zien we tot onze verbazing?! Hij schrijft niet alleen Hebreeuwse namen, maar ook Arabische! Wat naast Rachab en Babel schrijft Hij ook de namen van de Palestijnen, die Hem liefhebben, die in Sion wonen! Dat is wat?! De mensen die je steeds dwarszitten, de mensen die de publieke opinie zo geweldig weten te manipuleren, de mensen, waarvan je denkt: wat zondigen zij vaak openlijk tegen de Heere en tegen Zijn volk… God schrijft
toch de Zijnen op!
Maar daar stopt het niet mee, Hij schrijft nog meer namen, van mensen die veelal in de zeevaart zitten: Tyriërs. We zouden naar onszelf kunnen kijken. Transporteurs, over het water, zo stonden veel Nederlanders bekend. Mensen die soms zo ruig zijn, zo onbehouwen… God schrijft de Zijnen op! Maar ook nu is de lijst nog niet compleet, ook de Moren nog, uit Ethiopië, mensen die er heel anders uitzien met hun zwarte lichaamskleur. Mensen waar je misschien niet zoveel mee hebt, mensen die je niet kunt inschatten, maar God schrijft de Zijnen op! Dus er worden vijanden, aartsvijanden van Israël in genoemd, mensen die totaal anders doen en mensen die heel anders zijn!
Dat lijkt wel behoorlijk rommelig daar in de poort, maar niets in minder waar: de Heere Zelf ordent. Hij zegt: heerlijke dingen worden van u gezegd! Waaraan
mogen we dan denken? Eenmaal per jaar, zeggen de Joodse uitleggers, op Yom Kippoer, Grote Verzoendag, valt de hogepriester neer voor de ark, als hij de naam van de Heere heeft uitgesproken. (Iets wat Joden nooit doen: Gods Naam uitspreken. God wordt bij hen: G’d.)
Als de Priesters in het heilige dat zien, vallen zij ook neer. Dat zien de Levieten op het tempelplein weer en ook zij vallen op de grond, samen met het hele volk, behalve de Levieten die de sjofar, de ramshoorn blazen. Zij zetten het instrument aan hun mond, zodat de hele stad het kan horen, ja, de hele omgeving: de hogepriester heeft de Naam uitgesproken. Laten we het eens proberen voor te stellen: De Heere die allerlei namen opschrijft, allemaal mensen die Zijn verschijning hebben lief gekregen, die niet meer zonder de Heere Jezus kunnen leven en dan gaat de Hogepriester (en Wie is dat anders dan de Heere Jezus Zelf?!) de Naam van Zijn Vader
uitspreken! Ja, Hij gaat pleiten, voor al de Zijnen, die Hij heeft opgeschreven. Waar wij geen verwachting van hebben, mensen die zelf alles fout doen, maar die toch weten van hun Hogepriester, waar ze hun hoop op vestigen! Die Hogepriester gaat pleiten, nou, dan mag inderdaad iedereen wel op de grond vallen!
Het is vakantietijd. Horen we de Sjofar?! Niet alleen elke zondag, maar Zijn Woord is er en Hij heeft beloofd, daar te zullen zijn, waar mensen Zijn
Woord openen. Wat een wonder! Ga je mee roepen, met al de Zijnen? Misschien lig je of ligt u wel plat op de grond: De Heere is Heilig! En toch… die toon zal de hele aarde in beweging brengen, want de Hogepriester pleit, bij Zijn Vader… voor u, voor mij!
Misschien ontmoet u wel mensen, bijzondere mensen, andere mensen, zetten we dan ook de “sjofar” aan de mond?! Vreemde ontmoetingen in de zomer… Maar het zijn wel schepselen van God én: ze (we) hebben dezelfde Hogepriester nodig, opdat Hij ook hun namen (mijn naam) schrijft in het boek van het Leven, van het Lam.
Misschien wel een vreemde meditatie… over een Bijzondere Hogepriester, sla Zijn Woord er maar op na en bovenal: Roep om Zijn genade!
Een hele goede zomer toegebeden!